Ιστορία.

Στην αρχαιότητα η φωτιά κατείχε εξέχουσα θέση στη ζωή των ανθρώπων. Στο κέντρο κάθε σπιτιού υπήρχε ένας βωμός σε κυκλικό σχήμα αφιερωμένος στη θεά Εστία, τη θεά της οικίας, όπου έκαιγε το ιερό πυρ. Γύρω από τη φωτιά συνήθιζε να συγκεντρώνεται η οικογένεια για το φαγητό, τη ζεστασιά και το φως. Αυτό συνδυάστηκε με την επίσημη εστία της πόλης αργότερα, η οποία δεν έπρεπε να σβήσει ποτέ γιατί θεωρούνταν κακοτυχία. Από εκεί έπαιρναν φωτιά και συνεπώς φως όλα τα σπίτια της πόλης.

 

Στα νεότερα χρόνια την ίδια χρήση καλύπτει το τζάκι σε χωριά αλλά και σε πολλά αστικά σπίτια πλέον. Εκεί, η οικογένεια μαζεύεται για να απολαύσει τη θαλπωρή, το φαγητό αλλά και το βραδινό φως της φλόγας.

 

Με το πέρασμα των χρόνων το τζάκι εξελίσσεται κατασκευαστικά αλλά και λειτουργικά. Στις μέρες μας, εξακολουθεί να χαρίζει θαλπωρή και να συνδέεται με την ενότητα της οικογένειας, ταυτόχρονα όμως αποκτά ιδιαίτερη αισθητική και ενσωματώνει νέες τεχνολογίες αποτελώντας με αυτό τον τρόπο μια αξιόπιστη επιλογή στο χώρο της θέρμανσης και ένα δυνατό εργαλείο στη διαμόρφωση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων.